Choroby rogówki

Ta grupa chorób jest zdecydowanie najobszerniejsza. Niemożliwe jest nawet krótkie jej podsumowanie. Schorzenia rogówki możemy podzielić w następujący sposób:

-powierzchowne wrzodziejące zapalenie rogówki

-głębokie wrzodziejące zapalenie rogówki

–  przepuklina rogówki(descemetocoele)

–  niewrzodziejące zapalenie rogówki

–  zwyrodnienia rogówki

–  inne keratopatie

–  keratouveitis

Część z tych schorzeń występuje tylko u niektórych gatunków zwierząt(np. eozynofilowe zapalenie rogówki występuje tylko u koni i kotów), część na przykład tylko w danej rasie(np. łuszczka czyli pannus najczęściej występuje u owczarków niemieckich i mieszańców tej rasy) a część dotyczy zarówno zwierząt, jak i ludzi(np. wirusowe zapalenie rogówki), ale u każdego gatunku ma inny wygląd i odrębny schemat leczenia.

Leczenie w przypadku tak dużej ilości jednostek chorobowych jest zróżnicowane i obejmuje zarówno leczenie  farmakologiczne, jak i operacyjne.

Ciało obce powierzchowne na rogówce przed zabiegiem usunięcia.

Stan po usunięciu ciała obcego-wybarwiony fluoresceiną ubytek sięgający powierzchownej części miąższu.

Wybarwiony fluoresceiną ubytek rogówki wraz z widocznym obok odpryskiem.

Zaawansowana łuszczka u owczarka niemieckiego wraz z suchym zapaleniem rogówki. Ulgę zwierzęciu przyniosło podawanie sztucznych łez, jedyną możliwością przywrócenia wzroku jest keratektomia powierzchowna.

Dystrofia nabłonka tylnego rogówki wraz ze złogami wapnia.

Trudno gojący się, wybarwiony fluoresceiną powierzchowny wrzód rogówki u boksera przed zabiegiem keratektomii kratkowej.

Głęboki wrzód rogówki z silną neowaskularyzacją spowodowany suchym zapalenie rogówki. Dodatkowo obecne było odruchowe zapalenie błony naczyniowej.